door Leo Leunissen
Waar anderen soms geen weet hebben van het werk van hun vader, groeiden wij op in dagelijkse wisselwerking met het werk van pap. Wij waren omringd door melkbussen, flessen, kratten en dozen. De zuivelopslag (het melkhok) hoorde bij het huis zoals de keuken en de gang. Voordat de wekker afliep werd je al gewekt door het rammelend geluid van de ijzeren kratten die de mannen van de melkfabriek ‘s nachts op de stoep voor het huis neerzetten.
Melkboer waren wij met zijn allen, groot en klein. Dan weer wat op afstand, dan weer intensief. Was je na schooltijd aan het spelen met vriendjes, dan kon het spel zo onderbroken worden door een broertje of zusje die je kwam halen, de melkwagen moest worden uitgeruimd, of de flessen gesorteerd. Wat konden we jaloers zijn op de kinderen van bakker Cloodt: die hadden geen lege flessen om op te ruimen of zware kratten te sjouwen.
In de schoolvakanties en op de vrije zaterdagmiddag was het regel dat wij om beurten met pap mee gingen. Of het nu warm of koud was, regen of sneeuw, het ging altijd door.
(meer…)